door Hedzer Kooistra

Op maandag 10 oktober hield Groen Links een Meet-up voor iedereen. En omdat Wekr alle politieke partijen wil vragen of ze beleid willen maken waar de werkzoekenden en de werkgevers beiden wat aan hebben, was ik erbij.

Jesse Klaver reageerde ietwat voorzichtig op mijn vraag of Groen Links bereid is om de hele WWZ op zijn kop te gooien. Een miljoen werkzoekenden zit gevangen in die wet en snakt naar een kans om weer mee te mogen doen. Klaver is voorzichtig en wil nog even niet verder gaan dan een grondige herziening. Hij duidt, eigenlijk net als Buma toen ik die dezelfde vraag stelde, dat het met deze wet er juist op uit draait dat mensen sneller ontslagen worden. De Wet Werk en Zekerheid is een slechte wet en Groen Links was dan ook faliekant tegen de invoering.

Uiteraard was er te weinig tijd om alle vragen beantwoord te krijgen, maar Klaver zegt meer over het onderwerp. Hij wil dat de premies op korte contracten omhoog gaan om zo te zorgen dat de kosten voor korte en lange contracten ongeveer even hoog worden. Een gedachte waar ik best op door wil. De vraag is of de lagere kosten voor tijdelijke contracten de enige reden zijn voor werkgevers niet verder te willen gaan dan tijdelijke contracten. Werkgevers komen net uit een crisis en moeten voorzichtig zijn. Risico’s nemen is er even niet bij. Ik denk dat je de werkgevers (Klaver gaf in zijn betoog heel mooi aan dat je niet in groepen moet denken) die een duurzame relatie willen aangaan met mensen, zo niet in de hoek kunt zetten. Het probleem zit hem wel degelijk in de WWZ zelf. De WWZ sluit niet aan bij een periode net na een grote crisis. De arbeidsmarkt is verstoord. Werkgevers kunnen even geen vastigheid bieden. Dat is nu eenmaal zo.

Het probleem zit misschien wel meer bij regels die de mensen gevangen houden in een uitkering. Die kunnen eigenlijk niet anders dan blijven jagen naar die vaste baan, omdat een reeks tijdelijke contracten een drama met plukjes uitkering met verschillende looptijden en percentages oplevert. We moeten dus op zoek naar de rust voor de mensen met een uitkering. Zij moeten een kralenketting aan tijdelijke contracten op kunnen bouwen om interessant te blijven voor de arbeidsmarkt. In afwachting van betere tijden en die vaste baan.

Een plan waarin werkgevers meer kosten krijgen bij korte contracten, kan maken dat werkgevers nog terughoudender worden om mensen aan te nemen. Heeft Jesse ook met de werkgevers gesproken?

Klaver zegt in zijn betoog weer dat werk in verhouding te zwaar belast wordt. Dat zal de VVD zeker kunnen waarderen, zoals ik in deze blog al aanstipte. Klaver heeft als antwoord op dit lastige punt een echte Groen Links oplossing: We gaan de belastingontduiking door buitenlandse bedrijven, aanpakken.

We hebben nog een hele reeks vragen, maar hebben in ieder geval de toezegging dat Groen Links de vragen van Wekr gaat beantwoorden. Uiteraard krijgen alle partijen deze vragen voorgelegd.

Als werkgever en als werkzoekende wil je weten wat de politieke partijen willen doen om de arbeidsmarkt zo snel mogelijk weer gezond te krijgen. Gezond, dat wil zeggen dat we weer een gezonde spanning krijgen tussen mensen die hun best moeten doen om een baan te bemachtigen en werkgevers die hun best moeten doen om de goede mensen te vinden voor het werk dat er ligt. Op dit moment groeit de behoefte naar de factor arbeid gelukkig weer. Er is onmiskenbaar een mismatch tussen wat er gezocht wordt en wat er aangeboden wordt. In zo'n markt willen werkgevers kunnen "experimenteren" met mensen die niet perfect passen in het functieprofiel, maar die wellicht met enig passen en meten, het werk toch kunnen uitvoeren. Eigenlijk beschrijf ik hier een utopie. Want, zo mooi zal het lang niet altijd lopen. Maar, denk je aan deze "experimenteerruimte", dan zie je dat het afdwingen van vaste contracten (denk aan het proefballonetje van D66), precies het verkeerde effect heeft. Kijk eens beter naar de wens van de werkgever om aan iemand te snuffelen. Die werkgever wil erachter te komen of deze persoon ondanks een andere achtergrond toch inzetbaar is voor het werk dat gedaan moet worden. Dat is een eerlijke behoefte. Bemoeit de overheid teveel met de vorm waarin Jantje en Pietje met elkaar willen aftasten of er een match is, dan gaat het feest niet door. Dan blijft de werkgever voorzichtig en zal voorlopig niet verder gaan dan tijdelijke overeenkomsten.

Hedzer Kooistra van Wekr