door Erwin Brandt

Welke partij houdt zich eigenlijk bezig met de immense groep ‘langdurig’ werkzoekenden en nog belangrijker de gevolgen daarvan. Bij ons zijn de financiële reserves inmiddels uitgeput en ons huis is noodgedwongen verkocht.

Als ik terugkijk op de afgelopen jaren dan is het op zijn zachts gezegd, bitter weinig genieten geweest. Ga maar na. Tussendoor heb ik, naast mijn werk als freelance journalist, een paar tijdelijke administratieve banen gehad. Wat meteen opviel was dat het salarisaanbod bijna gehalveerd en het moeilijk rondkomen was. En mijn kennis en ervaringsachterstand hadden bovendien een behoorlijke deuk opgelopen. Het gevolg: tijdelijke contracten werden niet verlengd. ‘Er is domweg geen tijd en geld om je in te werken of bij te scholen’. De woningbouw geeft ons geen woonurgentie, want eerst moeten we de ‘winst’ van ons eigen huis opmaken. Het advies: de noodopvang of huren op de peperdure particuliere huurmarkt. Naast het probleem dat onze ‘winst’ dan zo op is, is er een ander levensgroot probleem. Er zijn geen huurwoningen in de buurt, anders dan wel heel grote en bizar dure huizen.

Hé, er komt licht aan de horizon. Ineens krijg ik zomaar een redelijk betaalde parttime baan in de boekhouding aangeboden. Het is ruim vijfentwintig jaar geleden dat ik voor het laatst aan boekhouden deed, maar a la. Dat biedt anders dan het UWV weer een beetje perspectief. Wow, dat valt tegen. Met een proeftijd tellen deze inkomsten nog niet mee voor een hypotheek en ook voor ZZP inkomsten moet je minimaal één jaar ZZP-er zijn. Gelukkig, de werkgever tekent een intentie verklaring, waardoor mijn tijdelijk loon misschien wel mee mag tellen voor een geldlening. Het volgende struikelblok dient zich aan. Met alle bijkomende en vaak schrikbarende kosten van de notaris, hypotheekverstrekkers en financiële intermediairs kunnen we te weinig lenen. Toch maar de markt afstruinen, want we hebben weinig en eigenlijk helemaal geen keus. Helaas zijn we niet de enigen. Op betaalbare huisjes is er sinds kort een stormloop. Soms mag je heel even kijken en moet je direct beslissen.

De volgende mokerslag dient zich plots aan. Mijn proeftijd wordt niet verlengd. De wereld stort, voor de zoveelste keer in de afgelopen vier jaar, wéér als een kaartenhuis in. Geen koophuisjes meer bezichtigen. Man o man wanneer houdt deze duizelingwekkende achtbaan aan emoties en situaties nou eens op. Er zijn zoveel regeltjes in Nederland, maar langdurig werkzoekenden met wat extra inkomen vissen overal achter het net. Ik stem op meer betaalbare woningen, betaald werk én een vangnet voor iedereen.

Erwin Brandt:

  • Tekstschrijver: webteksten, advertorials, verslaggever, journalist en fotograaf.
  • Administratie: Salarisadviseur, Salarisadministrateur en Administratief medewerker.
  • Sociaal Makelaar en Coördinator Vrijwilligerswerk: diverse vrijwilligersorganisaties.

Erwin op LinkedIn

Meer blogs van Erwin