door Pieter Penninkhof

Wereldwijd is het te merken en niemand kan er meer omheen: Donald Trump is aan de macht en als een wervelwind gaat hij door alles en iedereen heen. Niemand blijft gespaard en nu heeft de huidige minister van defensie een vervelend bericht voor alle NAVO leden waarmee deze de facto voor het blok zijn gezet: of alle leden gaan eindelijk eens aan de 2% norm voldoen inzake investeren in defensie, of de VS zal de bondgenootschap op een lager vuurtje zetten met alle gevolgen van dien.

Het is niet alleen inzake defensie of buitenlandbeleid dat Donald Trump “dicteert” hoe het proces tegenwoordig verloopt, ook hier in Nederland is zijn beleid en invloed heel goed te merken aangezien er binnenkort verkiezingen zijn! Uiteraard zullen een hoop lezers grif wijzen naar Geert Wilders die al duidelijk laat merken dat hij het gedrag van Trump een op een kopieert en/of zelfs volledig imiteert. Ik verwijs dan naar zijn gedrag richting journalisten die hem vaak niet laten uitspreken waarop hij ze dan volkomen negeert of met een vinnige opmerking op hun nummer zet.

Ook andere partijen hebben de vergeten kiezer ontdekt. Nog een voorbeeld is Alexander Pechtold die weer ouderwets gesprekjes wenst aan te gaan met bepaalde kiezers om ze te paaien voor zijn club te kiezen. En uiteraard is daar ook Jesse Klaver van GroenLinks die niet Trump maar zijn illustere voorganger Barack Obama volledig imiteert en zelfs meende daar overeenkomsten mee te hebben inzake hun achtergrond. Ik vraag mij af of deze verkiezingsformule nog enige uitwerking zal hebben in Nederland temeer daar er legio kiezers zijn die niet bepaald amused waren over het beleid van Obama.

Maar het is niet alleen de (linkse) politiek dat tracht te communiceren met een vergeten en/of verloren achterban. Ook de journalistiek wereldwijd en dus ook in Nederland heeft gemerkt dat zij een grote groep potentiele kiezers (en daarmee afnemers van hun nieuwsdiensten) kwijt zijn. En hun geloofwaardigheid met de opkomst van Trump, Brexit en Oekraïne referendum behoorlijk op het spel staat. Immers, om de verkiezingen van Trump aan te halen: voor de gehele journalistiek was Clinton DE (!) kandidaat en was elke andere tegenkandidaat een lachertje waar niet al teveel aandacht aan besteed moest worden. Toen Trump dan uiteindelijk wel verkozen werd stond de journalistiek massaal in hun hemd en worden zij nu structureel afgeschilderd als zijnde D66/Democratenleden die nepnieuws brengen.

Het waren niet de traditionele journalisten die e-mails publiceerden waaruit naar voren kwam dat de DNC tegenstanders van Clinton tegenwerkte, maar Wikileaks. Waar de journalistiek bepaalde politici en kiezers als een lachertje neerzette, is nu de zelfde journalistiek weggezet zijnde het lachertje. Uiteraard is de New York post goed bezig met bepaalde onthullingen maar feit blijft dat het beeld van nepnieuws aan hun blijft plakken als superlijm. En dat is erg jammer aangezien de journalistiek nodig is om de macht en uitvoerders van de macht te controleren.

Recent was een discussie bij Eva Jinek waar een presentator van nieuwsuur ruiterlijk toegaf dat hele volksstammen zijn programma niet meer bekijken. Vandaar dat de Nederlandse journalistiek zich gedwongen voelt om nu van achter hun bureau te komen en ook daadwerkelijk het land in te gaan om met verschillende kiezers het gesprek aan te gaan zoals Nieuwsuur laat zien. Daar is besloten daadwerkelijk het gesprek aan te gaan met diverse kiezers en te zien is o.a. de omstandigheden waarin mensen leven en hoe groot het onderling verschil is. Van mensen die als gezin met zijn vieren van 80 Euro moeten leven tot aan succesvolle ondernemers uit Eindhoven die steen en been klagen dat zij ruim 31000 vacatures open hebben staan.

Uiteindelijk schenkt men ook bij andere zenders aandacht aan deze ontwikkelingen en trachten ze allemaal in contact te komen met de kiezer door middel van TV programma’s waar die dan aan het woord komen, hun mening mogen geven die vaak behoorlijk pittig zijn. Het beeld dat ik steeds zie is van zwaar gefrustreerde kiezers die zonder twijfel vinden dat ze in de steek zijn gelaten door de politiek, zich beslist niet serieus genomen voelen wat betreft hun zorgen en/of problemen. Uiteraard is er soms een journalist die tracht duidelijk te maken dat politiek altijd water bij de wijn doet en dat er altijd compromissen gesloten moeten worden, maar veel bereikt die er niet mee.

Zonder twijfel blijft de journalistiek Trump, Wilders en consorten “kritisch volgen” en dat is maar goed ook en behoort tot hun kerntaak. Maar een ding is zeker tot nu toe en men kan het niet ontkennen: Trump schudt de boel goed op!

Pieter Penninkhof

Oprichter publicist en actieve blogger
De Ruiters van het Liberalisme is een persoonlijke blog en op eigen initiatief dat het (conservatieve) liberalisme een warm hart toedraagt, maar helemaal losstaat van welke politieke partij dan ook. Vanwege deze onafhankelijkheid zijn (gast)schrijvers ook in staat om ongehinderd hun eigen mening te geven op diverse situaties en dit vanuit een persoonlijk (conservatief) liberale of andere politieke/levensovertuiging.

Alle Bloggers van De Ruiters van het Liberalisme schrijven op eigen titel en verder wordt de polemiek niet geschuwd.

Pieter op LinkedIn