door Pieter Penninkhof

De Nederlandse situatie op arbeidsmarkt is wel degelijk vergelijkbaar met die van de VS

De verkiezingen in de VS zijn eindelijk losgebarsten en diverse commentatoren van allerlei politieke stromingen zijn het over een ding in ieder geval eens, er wordt daar letterlijk en figuurlijk geschiedenis geschreven. De redenen daarvan zijn beide kandidaten en hun unieke achtergrond. De een is letterlijk een selfmade man en vertegenwoordigd hiermee de Amerikaanse droom, namelijk je opwerken in de samenleving en succesvol zijn. De andere kandidaat is wat men een apparatsjik kan noemen die zich door de jaren heen omhoog heeft gewerkt in de politiek. Eerst als echtgenote van een President, dus FirstLady en later via diverse politieke posities nu zelf presidentskandidaat.

Het zijn niet alleen de twee kandidaten die deze verkiezingen bepalen, maar ook de ongekende felheid en het feit dat sommige linkse demonstranten menen dat het “een goed idee is” om diverse bijeenkomsten van Trump te verstoren, heeft grote invloed. Persoonlijk vraag ik mij bij herhaling af of dit wel een goed idee is en meen dat je daarmee jezelf eerder diskwalificeert als politieke tegenstroming.

Maar er is een ander punt dat ik zie en wat met de aankomende verkiezingen in ons land ook gaat spelen, namelijk het feit dat er grote groepen zijn die niet meer meekomen in de economie van de VS almede in Nederland en permanent aan de zijlijn staan. Dit gegeven speelt zich al af vanaf de crisis maar sluimerde daarvoor al.

In de VS is onder het bewind van Clinton in de jaren negentig van de vorige eeuw massaal laaggeschoold werk uitbesteed aan landen zoals China en Mexico omdat zij voor een paar luttele procentpunten rendement het zelfde werk goedkoper konden verrichten. Waarop een grote groep mensen in de VS een ongekende sociale val hebben gemaakt van de middelklasse naar de onderklasse. Zij hebben vaardigheden waar de huidige werkgevers, denk aan Google en Facebook, niet naar vragen en maken geen enkele kans meer op werk. Maar dit gaat ook over op de (klein)kinderen. Men kan zich simpel weg niet meer uit hun sociale klasse omhoogwerken.

Uiteraard zullen er lezers zijn van dit artikel die grif wijzen op de zeer “royale sociale voorzieningen” zoals de WW en dat men geen val van midden naar onderklasse kan maken. Ik vraag mij dan altijd af of mensen die dit argument gebruiken jaren achter elkaar onder een steen hebben geleefd en zich alleen blindfocussen op Excelsheets met cijfertjes.

Laat ik maar eerst eens beginnen over de WW-rechten in Nederland en er fijntjes op wijzen dat deze zijn teruggeschroefd van 3 naar 2 jaar. En mede door deze maatregel een groot aantal mensen uiteindelijk in de bijstand zijn geëindigd met de daarbij behorende sociale en financiële problemen. Waar ik dit gegeven vandaan haal? In diverse mediums is er een item geplaatst dat het percentage bijstand aanvragers gestegen was. Bijvoorbeeld, als men een huis als bezit heeft moet deze eerst verkocht worden voordat men enige recht heeft op bijstandsuitkering. En een gedwongen verkoop resulteert altijd in een restschuld. Hoezo geen groot sociaal en financiële val in Nederland?

Maar ook in Nederland is laagwaardig productiewerk overgeheveld naar het buitenland met als resultaat dat laagopgeleide mensen en ouderen steeds grotere moeite hebben met het vinden van werk. Deze mensen kunnen alleen nog maar concurreren op factor loon zodat alleen de zeer laag betaalde baantjes overblijven. En ook hier begint het erop te lijken dat men de sociale klasse niet meer kan ontstijgen met als resultaat dat de (klein)kinderen vast zitten.

Kortom: men kan altijd wel met veel dedain naar de VS kijken en de sociale voorzieningen blijven roemen, maar feit is dat de situatie is wel degelijk vergelijkbaar.

Pieter Penninkhof

Oprichter publicist en actieve blogger
De Ruiters van het Liberalisme is een persoonlijke blog en op eigen initiatief dat het (conservatieve) liberalisme een warm hart toedraagt, maar helemaal losstaat van welke politieke partij dan ook. Vanwege deze onafhankelijkheid zijn (gast)schrijvers ook in staat om ongehinderd hun eigen mening te geven op diverse situaties en dit vanuit een persoonlijk (conservatief) liberale of andere politieke/levensovertuiging.

Alle Bloggers van De Ruiters van het Liberalisme schrijven op eigen titel en verder wordt de polemiek niet geschuwd.

Pieter op Linkedin