door Hedzer Kooistra

Ken je de parabel van de discussie tussen een rabbi en de duivel? De rabbi houdt de duivel voor hoe hij met zijn verhaal van liefde, barmhartigheid, vergeving en goede daden mensen weer op het juiste pad helpt. De duivel lacht schamperend en zegt....."maar, ik heb altijd nog het instrument van de ontmoediging! Bij elk goed voornemen van ieder mens zal ik gebruik maken van die momenten van ontmoediging".

Ontmoediging in vele vormen

We kennen de ontmoediging van tegenslagen als je net vol goede moed aan de slag gegaan bent. Die heb je ook als je werkt. Het is die ontmoediging van tegenslagen als het net lekker begint te lopen en het lukt weer even niet. Als werkzoekende ken je natuurlijk de ontmoediging van een afwijzing bij een sollicitatie. Je had nog zo'n geweldige motivatie brief geschreven. Er is die groeiende ontmoediging van een steeds groter wordend geldgebrek. Versterkt door die slopende ontmoediging van mensen om je heen die vinden dat je verkeerd solliciteert. Of de nog slopender ontmoediging door uitspraken van een premier of een voorzitter van een werkgevers organisatie, die vinden dat je maar een labbekak bent! Want, je zou geen laaggeschoold werk accepteren. Je raakt al ontmoedigd als je probeert te bedenken hoe politici en vrienden bij het idee komen dat je positie zou verbeteren als je laagwaardig werk aanneemt. Die ontmoediging die alle hoop uit je handen kan slaan is niet eens het enige. Je eigen boosheid over het onbegrip bij die werkgever en recruiter, die je niet eens uitnodigen voor een gesprek, vergroot natuurlijk je energielek.

En wat doe je eraan?

Ik durf te stellen dat je het beste eigenwijs kunt blijven om je te wapenen tegen ontmoediging. Niet een beetje eigenwijs zijn, maar echt stronteigenwijs. Zoals het verhaal van die twee bergbeklimmers die bedolven raken door een sneeuwlawine. De één is gewond en sleept toch zijn bewusteloze kameraad mee. Hij stort in een bevroren spelonk en klimt er vloekend en tierend weer uit. Ze krijgen nog twee lawines over zich heen en hij roept: "Kom maar op! Ik kan nog wel een lawine hebben. Mij krijg je niet klein". Hij had dan ook werkelijk geen andere optie dan doorgaan. Het was doorgaan of sterven. Zijn enige wapen was zijn eigenwijsheid.

Wanneer je zonder werk raakt, zul je bijna dagelijks momenten van ontmoediging kennen. Je zult gek worden en het niet meer zien zitten. Zonder dat je iets hebt om het op af te reageren. De buitenwereld mag niet zien wat je doormaakt, want het zou zomaar het beeld kunnen wekken dat je opgeeft, het kopje laat hangen en je toekomst aan de wilgen hangt. En je wil niet dat je kinderen je radeloosheid zien. Je wil die sterke ouder zijn waar je kinderen op terug kunnen vallen als zij het moeilijk hebben. Je mág je ontmoediging niet eens uiten.

Wees eigenwijs

Mijn advies.....wees eigenwijs, laat je niet kennen en lach dat duiveltje in zijn gezicht uit. Die ontmoediging, die moet je niet ontkennen. Je moet hem vol in zijn smoel kijken. Toen ik enkele jaren geleden een paar maanden werkeloos was, heb ik me ook moeten pantseren tegen ontmoediging. Ik heb als uitgangspunt genomen dat ik honderd sollicitaties moest doen om weer aan het werk te komen. En dus zouden er logischerwijs ook 99 afwijzingen komen. Die 99 afwijzingen wilde ik bij voorbaat verwerken. Gewoon, omdat me dat psychologisch wel zo handig leek. Ik was voorbereid op meerdere lawines en ik ging ze allemaal overleven. Die twee bergbeklimmers zijn een groot houvast geweest.

Hervind je kracht

Een ander houvast is tevreden zijn met wat je gedaan hebt, in je vorige baan, of gewoon voor anderen. Want, dat duiveltje in je zal je graag doen geloven dat het niets betekent, maar onbaatzuchtig geven is goed voor je. Je wordt er rijker van. Vergeet het daarom niet op je eigen balans te schrijven. Je hebt alle kracht nodig.

Toevoeging 26 arpil 2017

Vraag je af of je iets kunt met de feedback na een afwijzing. Geloof me, 90% van de feedback is gezocht. Stel je voor hoe iemand van de sollicitatiecommissie of een recruiter naar argumenten moet zoeken om jou en die andere 10 kandidaten af te wijzen. Zou je er veel van leren? Heel soms is dat zo, maar meestal niet. Bespaar je die extra beschadiging van je ziel. Je bent op dit moment al kwetsbaar. Waarom zou je die extra pijn opzoeken? Lees ook die ene afwijzing waar ik wel wat van geleerd heb.

Ik wens alle werkzoekenden veel eigenwijsheid en veel eigen wijsheid toe.

Maar, ik wens je ook toe dat je met andere werkzoekenden samen gaat optrekken. Maak een Wekr profiel aan, meld je aan bij een Social Carrousel of participeer in de Broekriem, een Werkcafé of een Vacaturecafé. Er zijn dingen die beter lukken als je samenwerkt.

De afwijzing waar ik wel van geleerd heb

Open brief aan de politiek


Werkzoekend?

Maak een Wekr profiel aan

Hedzer Kooistra mijmert over de arbeidsmarkt

Gekwalificeerde mensen die op het ene moment nog een baan op hun niveau hadden, voelen zich als werkzoekende totaal niet begrepen. Terwijl er veel berichten over moeilijk invulbare vacatures voorbij komen, lijkt het wel of het label 'in between jobs', je kansen op een goed gesprek alleen maar verlagen. Alsof je kwaliteiten na een paar maanden niet voor een baas werken, ineens weg zijn.

Nodig mij uit op LinkedIn

LinkedIn tips van Hedzer