door Pieter Penninkhof

Ondanks het vernieuwde economische hosanna dat nu rondwaart in Nederland, kwam de ING met een rapport aan dat duidelijk is. ING meldt dat er een structurele en verborgen werkloosheid is van zeker 300.000 mensen. Dat komt boven het aantal van 500.000 dat nu werkloos is en geregistreerd staat. Als dit alles bij elkaar gerekend wordt, komt er een getal van 800.000 man uit. En dan zijn de mensen in de bijstand er niet eens bij gerekend. Kortom, getallen waar menig politicus chagrijnig van kan worden.

Een lichtpuntje dat bijgeleverd was bij dit rapportje, is het feit dat de economie blijft aantrekken en dit jaar met ongeveer 1,6%. En dat zag ik als goed nieuws, maar er was een punt dat bij mij prominent naar voren kwam. Namelijk het feit dat er steeds minder mensen zich aanbieden op de arbeidsmarkt en waarbij drie redenen gegeven werden. En de eerlijkheid gebiedt mij te melden dat ze alle drie heel herkenbaar voor mij waren, terwijl ik het bericht las en een kleine glimlach op mijn lippen verscheen. Deze redenen werden aan mij onderricht toen ik op school zat tijdens de lessen economie.

Maar een specifiek punt uit het rapport is naar mijn idee erg actueel en kan op ten duur een behoorlijke knelpunt in de toekomst veroorzaken op de arbeidsmarkt, namelijk het feit dat mensen ontmoedigd worden om zich aan te bieden als werkzoekende. Als dit gegeven zich doorzet kan het gebeuren dat binnen een relatief kort tijdsbestek er structureel tekorten ontstaan in bepaalde sectoren en dit zich als een olievlek doorsijpelt in de hele economie. Daar komt bij dat de vergrijzing nu(!) al bezig is en dat de werkgevers ook hier een grote uitstroom van personeel kunnen verwachten. Dan nu de vraag: welke olifant in de kamer veroorzaakt dat gegeven?

Het is een reden die ik in eerdere blogartikelen al beschreven heb. Maar, ik zal het nu weer benoemen: het structureel blindstaren op “young and high potentials”, bij werkgevers en daaruit voortvloeiende gegeven dat werkgevers ouderen op de arbeidsmarkt negeren. Dit ondanks dat er heel veel mensen zijn met een dijk van een CV hebben en de bijbehorende werkervaring én zich zelfs omscholen.

Uiteraard kunnen werkgevers als argument opnoemen dat jongeren nieuwe ideeën en/of vaardigheden hebben en bereid zijn zich permanent om te scholen en/of bijscholen. Maar ik ken ook ontelbare ouderen die zich structureel blijven omscholen en zodoende uitkijken naar werk in totaal andere branches dan waar men vroeger werkte. Dus dit argument van de werkgevers is daarom naar mijn idee niet meer valide.

Een ander punt dat hieruit voorkomt is dan mensen niet alleen ontmoedigd raken om zich aan te bieden, maar oprecht de vraag stellen wat voor nut het heeft om je te blijven her en/of omscholen als je boven een bepaalde leeftijd niet meer meedoet? Ook is het lamledige gedrag en zelfs beleid van diverse regeringen niet om over naar huis te schrijven. Ik heb het eerder gemeld, het enige waar de politiek mee aankomt, zijn de Melkertbanen, maar dan in een andere vorm.

Waar het mij nu omgaat, is het feit dat binnen een zeer kort tijdsbestek de werkgevers bij het toekomstig kabinet de deur plat lopen om deze te motiveren om maatregelen te implementeren, om het arbeidsaanbod te vergroten en dan vooral voor technisch geschoold personeel. En de instroom van “hoog opgeleide Syriërs” om deze toekomstige tekorten op te vangen? Dat bleek ook een leugen te zijn, omdat er nu al problemen zijn met de integratie van bepaalde groepen en het toch niet hoog opgeleid mensen bleken te zijn.

Kortom: om tekorten aan goed personeel in de toekomst op te vangen ligt het initiatief nu permanent bij de werkgevers. Het wordt tijd dat zij zich aanpassen en ervoor zorgen dat oudere werknemers die zich omscholen geholpen worden door het creëren van goede en kwalitatieve stage/arbeidsplekken om de benodigde werkervaring op te doen. En niet elke keer kijken naar vadertje staat met de gedachte: “die helpt mij wel weer”. Je bent toch niet voor niets een ondernemer? En mochten zij niet meewerken en volhouden aan jongeren? Dan zijn die toekomstige tekorten op de arbeidsmarkt niet ons probleem, maar dat van hun!

Pieter Penninkhof

Oprichter publicist en actieve blogger
De Ruiters van het Liberalisme is een persoonlijke blog en op eigen initiatief dat het (conservatieve) liberalisme een warm hart toedraagt, maar helemaal losstaat van welke politieke partij dan ook. Vanwege deze onafhankelijkheid zijn (gast)schrijvers ook in staat om ongehinderd hun eigen mening te geven op diverse situaties en dit vanuit een persoonlijk (conservatief) liberale of andere politieke/levensovertuiging.

Alle Bloggers van De Ruiters van het Liberalisme schrijven op eigen titel en verder wordt de polemiek niet geschuwd.

Pieter op LinkedIn