​​Door Hedzer Kooistra

.

"De SP wil er een eind aan maken dat mensen werken zonder loon te krijgen. Kamerlid Karabulut komt met een initiatiefwet om 'verdringing' op de arbeidsmarkt tegen te gaan". Dat is de kop die we op nos.nl zagen. Het lijkt me goed om even de voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen.

In mijn vorige blog deed ik een oproep aan de werkzoekende professionals om met gelijkgestemden plannen uit te werken om werkgevers te helpen. Stel je voor dat je ziet dat een werkgever een knoepert van een kans laat liggen of een probleem niet kan oplossen omdat hij nu even geen nieuwe mensen kan inhuren. En je hebt mensen in je netwerk die in-between-jobs zijn en graag hun kwaliteiten willen laten zien. Waarom zou je dan als professional niet op no-cure-no-pay basis een plan kunnen uitwerken? Zo kan een werkgever, die logischerwijs voorzichtig moet zijn in deze onrustige tijden, in alle rust kijken of hij deze investering aandurft. De werkgever krijgt een plan op een presenteerblaadje, dat hij zou kunnen inzetten om in beweging te komen. En beweging is nu net iets dat we goed kunnen gebruiken in de huidige arbeidsmarkt.

De voordelen voor de werkzoekenden geven voldoende kansen. Je bent bezig met waar je goed in bent, je bent ineens mede-ondernemer, je kunt op je cv en de social media een pro-actieve activiteit laten zien en veel belangrijker, het zou je zomaar uit die uitkering kunnen helpen. Een professional wil graag zelf die boterham kunnen verdienen.

Is het een wild idee? Ja, dat is het. Maar, je moet toch wat als je door de regeltjes beperkt wordt in je creativiteit bij het vinden van werk.

Nu wil de SP voorkomen dat mensen met 'gratis werken' anderen uit een betaalde baan duwen. Allereerst vind ik het een prima idee..... mits het als reparatiewet voor de Participatiewet bedoeld is. Met name de overheid werkt nu verdringing in de hand. We kennen allemaal het verhaal van die meneer die voor de gemeente schoffelde en na ontslagen te zijn, hetzelfde werk moest doen om zijn uitkering te behouden. Het is natuurlijk een gemeen voorbeeld en ik zou hem eigenlijk niet moeten gebruiken, maar aan de andere kant is dit wel precies wat de Participatiewet in de hand werkt. Ik heb Staatsecretaris Klijnsma op de dag dat de Participatiewet in ging, bij wijze van grap, gefeliciteerd met het feit dat ze ineens de grootste werkgever van Nederland was. Eigenlijk vooral om te onderstrepen dat bij het te werk stellen van uitkeringsgerechtigden, ook de plichten van het werkgeverschap horen. Ik moet wel bekennen dat ik in mijn voorstel om professionals een stuk voorwerk te laten doen, ook geen rekening houd met die verplichtingen.

Ik waardeer het initiatief van de SP, maar wil ze toch echt oproepen om hun plan zeer kritisch te bekijken als het gaat om het lamleggen van de ruimte voor creativiteit. Want, zoals altijd houden generieke maatregelen geen rekening met het maatwerk dat nodig is om mensen echt te helpen. En dat is nu net de opsteker die Tof Thissen als nieuwe directeur van UWV bij zijn eerste interview gaf.

Het is dus zeker toe te juichen als de SP de onbedoelde neveneffecten van de Participatiewet wil aanpakken. Maar, pas vooral op met die welgemeende generieke maatregelen. Het zou de individuele ondernemende professional, die alles wil doen om weer een eigen boterham te kunnen verdienen, kunnen hinderen. Generieke maatregelen verstikken creativiteit en gaan maatwerk tegen.

http://nos.nl/artikel/2062059-sp-komt-met-wet-tegen-werken-zonder-loon.html

Hedzer Kooistra mijmert over de arbeidsmarkt

Gekwalificeerde mensen die op het ene moment nog een baan op hun niveau hadden, voelen zich als werkzoekende totaal niet begrepen. Terwijl er veel berichten over moeilijk invulbare vacatures voorbij komen, lijkt het wel of het label 'in between jobs', je kansen op een goed gesprek alleen maar verlagen. Alsof je kwaliteiten na een paar maanden niet voor een baas werken, ineens weg zijn.

Via LInkedIn link ik graag met werkzoekenden.