Sinds het Sociaal Akkoord is afgesloten en de daarop volgende wetgeving van kracht is geworden, zetten werkgevers zich in om meer banen voor mensen met een arbeidsbeperking aan te bieden op de arbeidsmarkt. Een aantal jaar geleden was participatie zelfs een belangrijk thema in de troonrede.

De overheid loopt echter nog achter om gestalte te geven aan de participatie. Mij viel op dat de term participatie de afgelopen weken ook steeds vaker in combinatie met vluchtelingen wordt gebruikt. Begrijp mij goed, van mij mag iedereen naar vermogen participeren.

Waar ik mij wel zorgen over maak is de verwatering van de term Participatie; over de behaalde cijfers scheef ik al eerder deze blog, maar nu de term ook nog in combinatie met vluchtelingen wordt gebruikt wil ik proberen te voorkomen dat het thema voor mensen met een handicap als een nachtkaars uitgaat. Naast de discussie over de cijfers maak ik mij daarom ook zorgen over de participatie van mensen met een beperking in de locale -, en landelijke politiek. Onbekend maakt immers onbemind. Het gaat ommensen, heel gewoon mensen maar wel mensen die soms meer nodig hebben om te kunnen participeren.

Om dit te bevorderen zet ik mij al jaren in, en heb ik onlangs het nieuws wereldkundig gemaakt de landelijk politiek in te gaan. Voor de Vrijzinnige partij. Ik heb heel veel reactie gekregen, veel succeswensen en een beperkt aantal reacties waarom ik niet voor een grotere partij ben gegaan.

Naast het feit dat ik, niet voor mijzelf, veel partijen heb laten weten dat men op zoek zou kunnen gaan naar talenten met een beperking in hun achterban om participatie gestalte te geven is mijn vertrouwen in de bekende namen her en der ook minder geworden.

Daarnaast denk ik oprecht dat het basisinkomen dat een van de speerpunten is van de Vrijzinnige Partij, zoals ik al schreef in mijn blog hierover, een opstap kan zijn voor participatie van mensen, heel gewoon mensen.

Ik hoop oprecht dat ik niet de enige verkiesbare kandidaat met een zichtbare beperking blijf voor de tweede kamer verkiezingen van 15 maart 2017, de politiek moet waar mogelijk een afspiegeling zijn van de maatschappij. Ik weet dat het een uitdaging gaat zijn om er te komen. Maar 'mijn beperking beperkt niet mijn ambitie' is niet voor niets mijn levensmotto; dus ik ga ervoor.

Harry Haddering

Harry Haddering

Harry is Ambasadeur Inclusieve Arbeidsmarkt bij Rabobank Assen; Lid van de Clïentenraad van het UWV; Kandidaat kamerlid; zzp'er via Matuter.nl

Harrie: "Ik maak mij sterk voor mensen met een handicap".

Zie ook mijn oproep