door Hedzer Kooistra

.

Bepaalt je afkomst je kansen?

In deze blog waag ik mij aan een zeer gevoelig onderwerp. Worden Yoessoef en Mohammed om hun naam gediscrimineerd bij sollicitaties? Maak je met een buitenlandse naam minder kans om uitgenodigd te worden voor een sollicitatiegesprek? Of is het niet waar?

Liegen de experimenten?

Hard bewijs heb ik niet. De experimenten waarin mensen met een Marokkaanse naam twee identieke sollicitaties opstuurden en vervolgens als Diederik eerder uitgenodigd werden, heb ik van horen zeggen. Maar, ik kan er me alles bij voorstellen. Ik ben ook niet blind of doof. Ik zie de vooroordelen tegen Marokkanen ook. Er zitten zelfs mensen in de Tweede Kamer die hun zetel “verdienen” doordat ze steeds naar Marokkanen als groep wijzen, zonder het onderscheid tussen afkomst en gedrag nog te willen zien of te willen zien dat een individu ook los van een groep kan acteren. Het stigma is er.

Maar, het is zó oneerlijk

Je zult maar ambitie hebben en afgerekend worden op iets waar je niet mee verbonden wil worden. Je bent niet die jongere die voor overlast zorgt of die radicaliseert en anderen angst aanjaagt. Je hebt gestudeerd, je bent gewoon Nederlander met een Nederlands paspoort en je loopt tegen een muur aan. Als pas afgestudeerde met Marokkaanse roots heb je een Marokkaanse naam. Daar doe je niets aan. Je naam zegt niets over je ambitie. Net zo min als de naam Kooistra iets zegt.

De onlogica en de tegenwerpingen

Als semi-allochtoon verbaas ik me over wensbeelden waarin een Surinaamse jongeman met een volle afro zijn bloemkool zit te prakken. Het zal wel deformatie zijn, maar ik zit met kromme tenen te kijken hoe een Hollands kant-en- klaar merk Hollandse roti probeert te slijten. Ik kan me niet voorstellen dat de autochtonen willen dat nieuwkomers hun eten gaan prakken. Volgens mij is het veel leuker als mijn Spaanse schoonmoeder vasthoudt aan haar Spaanse roots. Je wil tenslotte de echte tapas niet missen. De Griekse buurman is interessanter, juist omdat hij Griek is. En misschien moeten we de vraag iets moeilijker maken. Wil je dat een Marokkaan op z’n Hollands aardappelen prakt, of dat hij toch een beetje exotisch blijft? Maar, misschien, of waarschijnlijk, is dat exotische wel mijn wensbeeld. Aan de andere kant zie ik ook dat mijn Surinaamse klasgenoten die meer “Bakra” geworden zijn dan andere klasgenoten, toch hogere posities bekleden. Het lijkt niet alleen aan hun ambitie te liggen. Zijn ze toch een beetje opgegaan in die grijze massa van etensprakkers? Is dat het dan toch?

En dan de hoofddoek

We leven in een land waar we vrijheid van geloof hebben. Als overtuigde katholiek zal ik graag onderstrepen dat die vrijheid iets absoluuts is. Ik mag geloven wat ik wil. Oh ja, maar wat ik eigenlijk wilde zeggen..... Waarom zou een hoofddoek niet kunnen en een nonnenkap wel? Ik woon in het Limburgse Echt, het Echt waar Edith Stein tot haar deportatie door de Duitsers, woonde. Edith Stein droeg een nonnenkap en was gepromoveerd aan de universiteit in Keulen, voor de oorlog. De eerste vrouw die promoveerde in de computerwetenschap, was een Amerikaanse non. Een nonnenkap of hoofddoek zegt niets over je intelligentie. Waarom mag een vrouw geen hoofddoek dragen? Je kunt haar gezicht zien, je kunt haar lach zien en kunt haar stemming herkennen. De rest gaat je geen bal aan. De enige vraag is of iemand goed werk levert en een gesprek kan voeren.

De ambitie moet tellen

Een paar jaar geleden had ik het argument niet nodig en ik heb de artikelen niet bewaard, maar de berichten dat Marokkaanse jongeren ambitieuzer waren dan andere jongeren van allochtone of autochtone afkomst, logen er niet om. Ze halen betere cijfers en worden in hun werk gewaardeerd om hun gedrevenheid. Is hier nog iemand die dat wil ontkennen, of heel hard naar de groep niet-willers wil wijzen? Ik denk dat je verkeerd kijkt.

Heb ik makkelijk praten?

Mijn advies aan de Marokkaanse jongeren zou heel simpel zijn. Doe je niet anders voor dan dat je bent. Dat is het advies dat andere Nederlandse jongeren ook steeds krijgen. Wat als je het omkeert? Wat als je jezelf laat zien met al je ambities én je afkomst. Je stuurt een cv met een representatieve foto en je Marokkaanse naam en zegt wat je wil bereiken. Stijg boven dat vooroordeel uit en laat zien dat jij het stigma negeert. Je staat daarmee boven het probleem dat niet jouw probleem is. En je geeft die werkgever die iemand met echte ambitie zoekt, de kans om die ook te selecteren. Ik ben misschien wat naïef, maar ik durf te stellen dat een werkgever ambitie boven afkomst stelt. Het zal ongetwijfeld voelen alsof je je dubbel moet bewijzen. Maar, nou en? Er is maar één weg en dat is dwars door dat vooroordeel heen. Blijf je zelf en laat je ambitie zien.

Hedzer Kooistra

Hedzer Kooistra mijmert over de arbeidsmarkt

Gekwalificeerde mensen die op het ene moment nog een baan op hun niveau hadden, voelen zich als werkzoekende vaak totaal niet begrepen. Terwijl er veel berichten over moeilijk invulbare vacatures voorbij komen, lijkt het wel of het label 'in between jobs', je kansen op een goed gesprek alleen maar verlagen. Alsof je kwaliteiten na een paar maanden zonder baan, ineens weg zijn. Met Wekr willen we laten zien dat werkgevers en werkzoekenden gelijkwaardige partijen zijn op de arbeidsmarkt. De één kan niet zonder de ander.

Via Linkedin link ik graag met werkzoekenden.