Een werkzoekende uit het Noorden van Groningen reageert op het voorgaande blog van Hedzer Kooistra

Beste Hedzer,

Ik lees je columns altijd met grote belangstelling en ben het meestal grotendeels met je eens. Ik begrijp je vertwijfeling waarom die miljoen mensen zonder (echte) baan niet in opstand/beweging komen. Ik ben 47 jaar. Heb 20 jaar in de commercie gewerkt, waarvan 16 jaar bij een prima werkgever. Ik heb bij deze werkgever altijd met veel plezier gewerkt en een leuke cariere opgebouwd en altijd outstanding beoordelingen gehad. Ik was trots op het bedrijf en het bedrijf was blij met mij. In 2012 moest het bedrijf reorganiseren, onze vestiging werd gesloten en ik raaakte mijn baan kwijt. Nu 4 jaar later ben ik nog steeds werkloos.

Ik ben HBO opgeleid en beschik over alle vaardigheden om mezelf prima aan te prijzen in netwerken, sollicitatiebrieven en overige contactmomenten met potentiele werkgevers. Tot dusverre zonder resultaat. Nog altijd ben ik gemotiveerd, gretig, leergierig en heb nog vertrouwen dat het ooit gaat lukken. De zuurverdiende spaarcenten zijn op en de aanvraag voor bijstand is gedaan. Negatieve gevoelens aangaande vernedering, teleurstelling, onrecht,wanhoop, verdriet, boosheid zijn mij heel bekend. Er iets mee doen ook. We wonen in het aardbevingsgebied van Noord Groningen en hebben de sluiting van de Aldel in Delfzijl meegemaakt.

Voor beide zaken ben ik de straat opgegaan om te demonstreren tegen het onrecht. Om de werkloosheid van 45 plussers op te lossen, zie ik alleen oplossingen komen van de SP. Overige politieke partijen zien geen belang. Pas wanneer er sociale onrust uitbreekt in omliggende landen zullen ze opmerkzaam worden. Dat werkzoekenden niet in opstand komen heeft mijns inziens met angst te maken. Je zit in een kwetsbare afhankelijke situatie van een smalle uitkering waar je niet of nauwelijks van kan rond komen. Je wilt voorkomen dat de uitkering in gevaar komt en je wilt voorkomen dat je een slecht imago krijgt als oproerkraaier of moeilijk persoon. Elke kleine kans op werk wil je benutten om maar uit de negatieve spiraal van werkloosheid en armoede te komen.

De christelijke partijen handelen niet vanuit de gedachte van Christus maar zijn eerder hard, meedogenloos, controlerend. De liberale partijen denken alleen aan de werkgevers en de kapitaalkrachtigen. De PVDA is ook sinds Kok een liberale partij geworden. Groenlinks kan beter samen gaan met de PVDA: linkse praatjes in verkiezingstijd maar vervolgens meestemmen met rechts beleid.

Ik heb alleen vertrouwen in de SP maar durf dit niet openbaar te zeggen omdat dit leidt tot imagoschade en mijn kansen op een baan doen verkleinen. We zijn een afwachtend calculerend volk. Pas als de pijn heel breed wordt gevoeld, werkt niet het verstand maar de emotie. Er wordt dan gezocht naar oplossinge van populistische radicale partijen. Daar wordt het land zeker niet beter van. Solidariteit en gemeenschap moeten als kernwaarden terug keren in de maatschappij. Een nationaal zorgfonds en een basisinkomen zijn daarin de grootste pijlers.

Hedzer, in jouw verkenningen ben je begonnen als liberaal, leef je christelijk en ben je inmiddels voor politieke oplossingen toch ook ergens links uitgekomen. Durf jij het openbaar uit te spreken dat werkzoekenden in maart SP zouden moeten gaan stemmen. De SP onverwacht als grootste partij van Nederland? Daar wordt het land pas beter van.

Het blog van Hedzer


De reactie van Hedzer via InMail

Beste Groninger,

WOW! in 1 woord......... alles raak. zelfs hoe je beschrijft hoe ik van liberaal, christelijk naar links opschuif. Al is het iets genuanceerder. Ik ben liberaal in die zin dat ik dat alleen kan zijn als ik alle vijf de liberale beginselen in balans kan houden. De zgn liberale partijen zijn die balans allang kwijt, als ze die al ooit hadden. Maar, goed ik zie me zelf nog steeds als liberaal, maar altijd eerst als Christen. En mijn linkse sympathieën zijn niet zo heel groot. Ik kijk naar wat de SP zegt en naar wat Jesse Klaver van Groen Links nu zegt en zie daar liberale en christelijke dingen in, omdat ze zich zorgen maken over mensen. En uiteindelijk moet het om die mensen gaan. Beide partijen overtuigen mij nog niet helemaal. Ik zie de balans tussen bonafide bedrijven en werkwillige werknemers en werkzoekenden ook niet helemaal terug bij hun. En ik weiger die broodnodige balans op de arbeidsmarkt los te laten. Dus ja, ik spreek in mijn verhaal keihard uit dat ik heel blij ben met Sadet Karabulut (SP) uitspraken in mijn interview met haar, omdat ze dat goed doet. Ik zie gek genoeg (of .... waarom is dat eigenlijk gek? Het is misschien wel heel logisch) bij DENK een mooie opstelling over kleine startende ondernemers en bij Partij voor de Dieren in hun plan B een paar mooie zinnen over de hybride werknemer. Vind je het erg als ik nog niet keihard kan kiezen? Dankjewel voor je mail trouwens. Ik zou je tekst eigenlijk wel willen publiceren.

groet hdzr


Werkzoekend?

Maak een Wekr profiel aan