door Hedzer Kooistra

Het goede nieuws is dat er gewoon goed nieuws te melden is. We zetten met Wekr in op een gezonde arbeidsmarkt. Een markt met gelijkwaardige partijen waar de overheid reguleert waar het moet en stopt met stoorzendertje te spelen als blijkt dat ze niets toevoegt. De arbeidsmarkt zit al veel te lang op slot en de afgelopen acht jaar zijn de werkzoekenden compleet genegeerd door de politiek. Nu blijkt dat als je in verkiezingstijd maar hard genoeg aan de kast rammelt, er ook oplossingen uit kunnen rollen.

Problemen in het onderwijs

Op dinsdag 29 november besteedde NOS aandacht aan de grote problemen in het onderwijs. Scholen kunnen onderwijzend personeel geen vaste aanstellingen bieden en het aantal opeenvolgende tijdelijke contracten is te beperkt. Minister Asscher werd voor de camera gehaald en hij zei dat er maatwerk mogelijk is, maar dat de scholen uit de klaagstand moeten komen. Er zijn mogelijkheden in de CAO en als het niet lukt moeten ze met hem komen praten.

Is dit goed nieuws of het valt wel in de categorie fratsen-in-tijden-van-verkiezingsstrijd? Als er al meer opeenvolgende contracten mogelijk zijn volgens Asscher, waarom geldt dat dan niet voor al die werkgevers die in de problemen komen? Of zit het venijn hem in de staart? Asscher zegt op het eind nog even dat als er problemen zijn dat men maar naar hem toe moet komen. Kan hij uitzonderingen maken als minister? Dat klinkt niet als solide beleid maar riekt naar willekeur.

En anders is het misschien nog wel groter nieuws. Als alle werkgevers hem even bellen, kunnen we misschien nog veel meer oplossingen uit de kast rammelen. Waarom lost Asscher het probleem trouwens niet gewoon radicaal op? Moeten we echt wachten tot na de verkiezingen? De VVD geeft er ook de voorkeur aan om de WWZ pas na de formatie naar de tekentafel terug te sturen. De verkiezingsprogramma’s van de grote partijen suggereren al dat er oplossingen moeten komen voor werkgevers die mensen meerdere tijdelijke contracten achter elkaar willen kunnen geven. We hoeven die werkzoekenden en werkgevers dan toch geen maanden te laten wachten?

Zo is er ook de angst voor langdurig zieke werknemers

Werkgevers worden bij langdurig zieke werknemers geconfronteerd met het doorbetalen van loon en een “afkoop”. De verkiezingsprogramma’s van bijna alle partijen laten al zien dat er een oplossing gaat komen voor werkgevers die om die reden nu geen personeel durven aan te nemen. Er tekent zich dus een meerderheid af van partijen die een oplossing willen, waar de kosten van zieke werknemers na een jaar worden overgenomen door de overheid.

Het plan Pechtold-Samsom

Alexander Pechthold van D66 en Diederik Samsom van PvdA willen dat mensen in de bijstand 50% van wat zij bovenop hun uitkering verdienen, mogen houden. Zie artikel in de Volkskrant. Het is volgens mij al mogelijk om bij te verdienen in de bijstand, maar dat hangt ook een beetje af van de gemeente waar je woont. En toch denk ik dat het echt een mooie doorbraak zou zijn. Het is echt mijn overtuiging dat als je werkwilligen wil ondersteunen bij het aannemen van werk, je ze zoveel mogelijk moet ontzorgen. Stel dat je de ruimte krijgt om bij te verdienen, zonder dat je bezig moet mogelijke effecten op je uitkering? Het gaat dan nadrukkelijk niet om het geld, maar om het ontzorgen. Want wat als die zorg op een of andere manier wordt weggenomen? Stel dat je je gewoon vrijer kunt voelen om nieuwe dingen uit te proberen of gewoon je cv eens lekker te vullen met echt werk? Volgens mij kan dat mensen echt nieuwe kansen bieden. Alleen blijf ik ook hier met de vraag zitten…..waarom nu op dit moment? Nee, ik stop met zeuren. Ik moet gewoon blij zijn dat we niet tot na 15 maart hoeven te wachten voordat er een nieuwe wet uitgewerkt wordt. De formatie kon wel eens heel lang gaan duren.

Er zijn nog veel meer pijnpunten op de arbeidsmarkt

Met Wekr willen we alle onlogische beperkingen die de overheid oplegt aan de arbeidsmarkt uit die kast schudden. De Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart 2017 moeten over werkgelegenheid gaan. De werkgevers, de werknemers, de werkzoekenden en de economie moeten centraal komen te staan. Als minister Asscher ineens met zijn toverstafje kan zwaaien en meer opeenvolgende contracten kan “regelen” en als Alexander Pechtold en Diederik Samsom ineens een bijna Basisinkomen-achtige oplossing uit de hoge hoed kunnen toveren, dan….. dan is het echt tijd voor een regendans voor meer creativiteit in verkiezingstijd. Het zou zomaar nu allemaal geregeld kunnen worden. Laat je horen!

Oh! En als we toch bezig zijn, kunnen we dan niet meteen een reddingsplan voor werkzoekenden uitwerken? Heb je directe contacten met politici? Stuur ze de onderstaande open brief toe.

Reddingsplan voor werkzoekenden