door Hedzer Kooistra

Aanstaande maandag debatteert de Tweede Kamer over het basisinkomen.

Wekr voert campagne voor een reparatie van de WWZ. Wat mijn persoonlijke drijfveer daarin is? Werkzoekenden worden geblokkeerd in hun kansen en dat is onethisch. En het is ongezond voor de samenleving. Met onze campagne trekken we ook de aandacht van de voorstanders van het basisinkomen. Ik vind het heel moeilijk om daar een passend antwoord op te geven. Noem me een agnost.... ik kan niet geloven dat het werkt.

Het basisinkomen moet ergens uit betaald worden. Een oliestaatje zal geen probleem hebben om alle burgers een zeker inkomen te geven. Maar, wil je het in Nederland invoeren, dan zal het betaald moeten worden uit de belasting over het inkomen boven dat basisinkomen. Daarmee wordt die belasting zo hoog dat het helemaal niet meer interessant is om te werken boven je basisinkomen. Denk ik... Ik weet het niet en ik kan het niet geloven. Ik denk dat ik gewoon een blinde vlek heb.

Toch zijn er een paar mooie voorbeelden van o.a. een Canadees stadje waar net na WOII geëxperimenteerd is met het basisinkomen. De effecten waren zeer positief. Er is ook dat verhaal van Soho in Londen, waar het financiële district van de daklozen af wilde. Alle daklozen kregen 10.000 pond. Het merendeel pakte de kans gretig aan en gooide het roer om. Deze mensen kregen door die impuls hun leven weer op orde. De Amerikaanse psycholoog Eldar Shafir laat in een baanbrekend onderzoek uit 2014 zien hoe schaarste het denkvermogen blokkeert.

Er zijn gemeenten in Nederland die willen experimenteren met het basisinkomen. Er zijn ook gemeenten in Nederland die de Participatiewet naast zich neerleggen, omdat ze Eldar Shafir's visie volgen. Als ik die redenatie eens volg....wat als we nu eens experimenteren met een andere afgebakende groep in onze samenleving. De mensen met een uitkering.

Stel je geeft mensen met een WW of Bijstandsuitkering nu alle ruimte om naar eigen inzicht een inkomen te genereren. Je geeft ze een basis bedrag, een soort basisinkomen of eigenlijk gewoon hun uitkering en ze mogen alles wat ze er bovenop kunnen verdienen, houden. Wat als ze dat een jaar mogen doen? Dan hebben ze de rust van Shafir (dat zou zo maar een begrip kunnen worden) en ze kunnen zich helemaal werpen op het enige dat belangrijk is....werken, tijdelijk werk of parttime werk aannemen, werkritme opdoen, werkgevers laten zien dat ze nog steeds toegevoegde waarde hebben, werk oppakken dat gewoon gedaan moet worden en zo hun afstand tot de arbeidsmarkt zo klein mogelijk houden. Stel je eens voor dat een miljoen mensen ineens geen zwaard van Damocles meer boven het hoofd heeft hangen, maar ontspannen mag gaan voor wat zij denken dat goed voor hun is.

En wat is er voor nodig? Niets! Je noemt de uitkering het basisinkomen en verder is alles al geregeld. We hoeven niets nieuws te bedenken. We hoeven alleen maar een denkomslag te maken en werkzoekenden hun vrijheid te geven om iets van hun leven te maken. We zijn een liberaal land, we denken vooral in vrijheden. Dit moet ons wel lukken.

Wat doet de Tweede Kamer komende maandag? Kunnen zij omdenken en beginnen ze bij een overzichtelijk deel van het vraagstuk? Of gaan ze met kwade koppen uit elkaar en lossen weer niets op?

.

Zelf een blog schrijven, bijvoorbeeld als reactie op dit blog? Stuur een mail naar de redactie.

.

Werkzoekend? Maak een profiel aan op Wekr.

De werkgever ziet in één oogopslag wat jij in huis hebt. Gebruik weinig tekst en concrete zoektermen.

Hedzer denkt dat een denkomslag al genoeg is om mensen in beweging te krijgen.