door Erwin Brandt

Het aantal mensen in schuldhulpverlening neemt alleen maar toe.

De economie trekt weliswaar steeds verder aan, maar lang niet iedereen profiteert daarvan of kan daar überhaupt voordeel van trekken. Integendeel: het aantal mensen met schulden neemt toe en die schulden worden ook nog eens groter constateren de vrijwillig coördinatoren van Humanitas Thuisadministratie in de Bollenstreek tijdens intervisie bijeenkomsten.

De economische kloof lijkt groter en groter te worden. Niet die tussen oud en jong, maar tussen arm en armer, laaggeschoold en gestudeerd en rijk en rijker. De oorzaken zijn divers en moeten gezocht worden in stijgende energie en (zorg)kosten, bedrijven die minder aan lonen uitgeven, zzp'ers met lage tarieven en onvolledige werkweken en nog steeds veel te veel mensen in de WW, bijstand of helemaal geen inkomstenbron. Vrijwilligers vertellen dat het aantal mensen in de schuldhulpverlening blijft groeien. “Steeds meer mensen moeten van een minimuminkomen rondkomen, terwijl hun uitgaven juist toenemen. “Na betaling van de woonlasten, verzekeringen en zorgkosten blijft er voor deze groep vaak weinig tot niets meer over voor de dagelijkse boodschappen. Het is voor veel mensen erg moeilijk om géén schulden te maken concluderen de aanwezige vrijwilligers”.

Foto: Zorgelijke blikken tijdens de intervisie bijeenkomst van Humanitas Thuisadministratie: het is voor veel mensen moeilijk om géén schulden te maken.

Daarom zoekt Humanitas bewust de publiciteit. “Er moeten meer deelnemers komen. Niet omdat wij weinig te doen hebben, maar omdat er veel te veel mensen zijn die niet weten dat ze bij ons terecht kunnen, waardoor de betalingsachterstanden nog meer opstapelen. Ons vrijwilligerswerk wordt gedaan en opgebracht uit de overtuiging dat door hulp en ondersteuning inwoners met financiële problemen weer lucht en meer perspectief kan worden gegeven. We proberen onze administratieve expertise en ervaring over te brengen op de deelnemers en komen en vertrekken ook weer anoniem”. De hulp is wel gebonden aan bepaalde spelregels en daarom wordt met iedere deelnemer van te voren een afspraak gemaakt en na groen licht een samenwerkingsovereenkomst gesloten”.

Hoe nobel en prachtig het streven van Humanitas en andere instellingen ook is, het blijft dweilen met de kraan open. Iets is beter dan niets, maar het mooist zou zijn als niet alleen de gevolgen worden bestreden, maar juist ook de oorzaken. Het betaalde werk zou bijvoorbeeld eerlijker kunnen worden verdeeld én tegen een salaris waar mensen in ieder geval van rond kunnen komen en dat is niet 9,00 euro bruto per uur voor de post rondbrengen of bij een uitgever 0,20 eurocent per regel geplaatste tekst. Bovendien zouden inwoners allemaal recht moeten hebben op een gegarandeerd basisinkomen, een verzekering tegen arbeidsongeschiktheid en inkomensverlies en pensioen. Misschien ontstaat hierdoor per saldo minder welvaart, maar worden de totale Nederlandse inkomsten wel eerlijker verdeeld en over veel meer burgers.

Erwin Brandt:

  • Tekstschrijver: webteksten, advertorials, verslaggever, journalist en fotograaf.
  • Administratie: Salarisadviseur, Salarisadministrateur en Administratief medewerker.
  • Sociaal Makelaar en Coördinator Vrijwilligerswerk: diverse vrijwilligersorganisaties.

Erwin op LinkedIn