Wie mij een beetje kent weet dat ik nogal op de tamtam kan slaan over het gevaar van het uploaden van cv’s op grote jobboards. Zoals zo vaak met mensen die een uitgesproken mening hebben, kwam ook ik een keer op de koffie. Let op, je hoort me ook vaker over de kopjes koffie die de kandidaat en de werkgever meer met elkaar moeten drinken. But, that's is another cup of coffee.

Ik sprak een recruiter op een Open Coffee bijeenkomst. We hadden wel eens een oriënterend gesprek gehad. Hedzer, ….practice what you preach! Hoe kan het dat je zo’n uitgesproken mening hebt over vergeten digitale cv’s en tegelijk zelf drie verouderde cv’s hebt staan op puntje-puntje.nl? Je bent gisteren met drie verschillende cv’s komen boven drijven in een zoekopdracht. Weet je wel hoe vervelend dat is? Je had alleen verschillende titels boven je profielen gezet, waarschijnlijk om meer kans te maken. Zo iemand als jij zal ik dus echt niet uitnodigen!

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…..wie had er de meeste tanden in zijn eh…mond? Als ik het me goed herinner heb ik namelijk vier cv’s op die site staan. Ik ben zelfs vergeten te vragen welke zoekopdracht hij had ingevoerd.

Stel je voor... Je besteedt veel werk aan de goede formulering van elk woord en elke zin in je cv. En je besteedt bijna evenveel werk aan de lay-out. En dan zet je je digitale cv op een vacaturesite. Dat lijkt een goed idee omdat al die anderen er ook staan. Daar komen die recruiters zou je denken. En er zijn meer van die sites, dus uploadt je jouw zorgvuldig opgestelde cv ook op die andere sites. En op die sites waar jouw specialisatie gezocht wordt ook nog eens. Want, je weet maar nooit. En zo kun je enthousiast doorgaan, want er zijn in Nederland ruim vierhonderd vacaturesites waar je een cv kunt uploaden! De grote jongens onder hen melden trots dat ze honderdduizend tot een kwart miljoen cv’s in hun database hebben! Over vacatures moeten we het een andere keer maar hebben.

En dan komt het: Jouw zorgvuldig opgestelde cv staat dus vrolijk naast die vier verstofte cv’s van mij. En naast al die cv's die anderen hebben laten verstoffen. Bovendien staan er echt niet alleen cv’s van mensen die serieus werk maken van hun zoektocht naar een inkomen. Er staan tienduizenden cv's van mensen die nu een baan hebben en gewoon te gemakzuchtig of vergeten zijn hun cv weer van die site af te halen. Of mensen die eigenlijk gewoon hun hengeltje uitwerpen, in de hoop dat ze nog een keer gebeld worden door een headhunter die hun bij een groot bedrijf gaat onderbrengen. Ik zou niet eens meer weten op welke websites ik sinds 2004 mijn cv's gezet heb. Waarom zou ik ook, ik werk niet meer als interimmer! Denk aan het dubbele effect van deze gemakzucht. Ik verklein jouw kansen om gevonden te worden en ik verpest mijn eigen imago. En we kunnen er beiden niets meer aan veranderen. Sterker nog. Ik durf te wedden dat jij net als ik je cv’s en profielen op al die sites niet onschadelijk gaat maken. Je vindt een baan en gaat gewoon lekker aan het werk. Je bent je van geen kwaad bewust.

Daarom heb je meer aan een profiel op een professioneel social medium zoals Linkedin of Google+. Daar staat jouw real time informatie. Social media profielen zijn semi-openbaar. Een werkgever of recruiter weet dat er veel minder gepimpt wordt, omdat oud-collega’s kunnen meekijken. Het is allemaal veel opener. Die recruiter die jou wil spreken, vraagt zo nodig wel om een op de functie toegesneden cv. En dan zit jij eerder met een kop koffie tegenover die werkgever. Daar ging het tenslotte om.

Hedzer Kooistra deelt eigen ervaringen in zijn blog

Gekwalificeerde mensen die op het ene moment nog een baan op hun niveau hadden, voelen zich als werkzoekende totaal niet begrepen. Terwijl er veel berichten over moeilijk invulbare vacatures voorbij komen, lijkt het wel of het label 'in between jobs', je kansen op een goed gesprek alleen maar verlagen. Alsof je kwaliteiten na een paar maanden niet voor een baas werken, ineens weg zijn.

Via LInkedIn link ik graag met werkzoekenden om hen te promoten en te stimuleren.