door Erwin Brandt

‘Vrijwilligers trekken keihard aan de bel’.

Tijdens de jaarafsluiting op woensdag 7 december van de vrijwilligers van Humanitas Thuisadministratie Duin en Bollenstreek in de buurtkamer aan de Agneshove in Voorhout werden er naast de informele en ontspannen uitwisseling tussendoor harde noten gekraakt. De Intergemeentelijke Sociale Diensten Bollenstreek (ISD) en Humanitas zijn onlangs gestart met een budgetinformatiepunt, maar er komt niemand op af en vrijwilligers worden voor het ISD karretje gespannen om hun troep op te ruimen.

Vrijwillig coördinator Hans Evers windt er geen doekjes om. “Het is belachelijk dat bijvoorbeeld jongeren vanaf 18 jaar al financieel verantwoordelijk worden, enorme schulden kunnen maken en wij als vrijwilligers de rotzooi kunnen opruimen. Hetzelfde geldt voor de nieuwe statushouders in Hillegom, die geen reiskosten krijgen vergoed maar wel drie keer in de week naar Sassenheim moeten reizen vanwege hun taalcursussen en andere aangelegenheden en alweer snel in betalingsproblemen komen”. Een andere vrijwilliger, die niet met zijn naam in de krant wil, stelt dat veel regels helaas uitnodigen om schulden te maken. “De ISD past deze regels van de overheid braaf toe, maar dezelfde beperkingen en regeltjes veroorzaken bij een deel van onze deelnemers automatische nog grotere schulden en om deze te beteugelen geeft de ISD aan Humanitas subsidie om het op te lossen”. Het voelt net aan alsof de terugtrekkende overheidsinstanties zeggen: je buurvrouw komt wel tandenpoetsen besluit de vrijwilliger.

Vrijwillig coördinator van het eerste uur Gijs Beukhof nuanceert de kritiek enigszins en legt uit waarom de vrijwilligers het werk toch heel graag doen en blijven doen en waar vooral de pijn ligt. “Het werk wordt gedaan en opgebracht uit de heilige overtuiging dat door hulp en ondersteuning Bollenstreek inwoners met financiële problemen weer perspectief en lucht kan worden gegeven. "We proberen onze administratieve expertise en ervaring over te brengen op de deelnemers en komen en vertrekken ook weer anoniem. De hulp is wel gebonden aan bepaalde spelregels en daarom wordt met iedere deelnemer van te voren een afspraak gemaakt en na groen licht een samenwerkingsovereenkomst gesloten. Frustrerend is het wel dat er geen hond komt bij het budgetinformatiepunt, terwijl er zat inwoners voor in aanmerking komen en de ISD geen of weinig actie onderneemt. Daarom zoeken wij bewust de publiciteit. Er moeten meer deelnemers komen. Niet omdat wij weinig te doen hebben, maar omdat er veel te veel mensen zijn die niet weten dat ze bij ons terecht kunnen, waardoor de betalingsachterstanden nog meer opstapelen".

Vrijwilliger Rob van Leeuwen vult aan dat ze zo graag willen helpen, maar de hulp niet altijd op zich staat. “Er zijn deelnemers met ingewikkelde, psychische, structurele en meervoudige problemen die wij anders dan hun administratie echt niet verder kunnen helpen. Wij ondersteunen in principe voor één jaar of soms langer, maar deze mensen hebben veel langer en ook structureel andere hulp nodig. Het schrijnende is dat ze nergens terecht kunnen en er geen vangnet is”. Je tast hiermee de ziel van de mens aan aldus Van Leeuwen.

Case: Gemeente Hoogezand-Sappemeer in de Volkskrant

Erwin Brandt:

  • Tekstschrijver: webteksten, advertorials, verslaggever, journalist en fotograaf.
  • Administratie: Salarisadviseur, Salarisadministrateur en Administratief medewerker.
  • Sociaal Makelaar en Coördinator Vrijwilligerswerk: diverse vrijwilligersorganisaties.

Erwin op LinkedIn