door Hedzer Kooistra

Over de onterechte teleurstelling en de apathie van de burger

Mijn volgende blog gaat over ons democratisch systeem. Ik heb de essay van David Van Reybrouck ‘Tegen Verkiezingen’ helemaal vol gekalkt met aantekeningen. Ik moet daar een blog over schrijven. En dingen die moeten, die moeten nu eenmaal.

Maar nog even niet over Van Reybrouck.

Dit blog gaat over een klein aspect van de analyse van Van Reybrouck. Als hij het over de teleurstelling van de burger in de politiek heeft, zegt hij niets nieuws. Ik durf te wedden dat elke lezer van dit stuk, in zekere mate teleurgesteld is in de politiek zoals we die nu kennen. Ik zou nu al kunnen roepen wat Van Reybrouck in gedachten heeft, maar dat is een lang en vooral politiek proces en vraagt om een apart artikel. Ik laat dat spoor bewust even liggen, om me even te concentreren op iets wat op korte termijn wel zou moeten werken.

Zender-Medium-Ontvanger

We zijn boos en teleurgesteld en denken dat de politiek toch niet luistert. En ik ben het daar niet mee eens. Laat ik beginnen met de meest simpele basis van communiceren. Het Zender-Medium-Ontvanger-principe. Als onze boodschap niet overkomt, ligt het altijd aan de ontvanger. Die luistert niet goed. Als dat zo was, zou je het probleem met harder schreeuwen kunnen oplossen. Dat is een deel van de oplossing, maar daar kom ik straks op terug. We kunnen ook naar het medium kijken. Is er ruis op de lijn? Ja, er is ook ruis op de lijn. Maar, ik wil het eerst over de verantwoordelijkheid van de zender hebben.

De zender is verantwoordelijk voor zijn boodschap

Wat doe je om er zeker van te zijn dat je boodschap gehoord en opgepikt wordt door de ontvanger? Heb je alle kanalen onderzocht, heb je ze gecheckt en heb je ze veelvuldig gebruikt? Want, in de herhaling zit de kracht van de boodschap. Van Reybrouck komt veelvuldig terug op het geschreeuw van de Social Media. En ik wil dat ook maar even doen. Het zou raar zijn als ik dat niet deed, omdat de meeste mensen mij ook alleen maar kennen van Facebook, Twitter en vooral LinkedIn. Voel je verantwoordelijk voor jouw boodschap! Pak een kruiwagen en breng je boodschap naar je ontvanger toe. Wees de waterdrager van je boodschap en giet die boodschap bij je ontvanger in het oor. Zorg dat je zeker weet dat je boodschap aankomt.

Waar ik naar toe wil

Samen met een paar werkzoekenden hebben we een manifest opgesteld. Een manifest dat we willen laten tekenen door zo veel mogelijk kandidaat-kamerleden. Het manifest moet een “opdracht” van de werkwillige werkzoekenden aan de nieuwe Tweede Kamer zijn. Het aantal handtekeningen stijgt gestaag. Veel te gestaag. Maar dat is nu maar eenmaal zo. Ik verbaas me vooral over het feit dat er anderhalf miljoen werkzoekenden moeten zijn en dat er toch zo weinig mensen de petitie die het manifest moet ondersteunen, ondertekenen.

Heb je niet getekend? Geloof je het niet meer?

Heb je de petitie niet getekend omdat je het niet meer gelooft? Dan wil ik nu weer even terug naar die verantwoordelijkheid van de zender. Stel jezelf de vraag. Als je een paar geweldige kanalen hebt (Twitter, Facebook, LinkedIn) en je mag daar eindeloos herhalen en nog harder schreeuwen, zou de politiek je dan niet horen? Als een miljoen werkzoekenden op de social media gaan staan roepen dat het anders moet, dat er eerlijk beleid moet komen voor de welwillers, zouden ze dat dan niet horen?

Je hebt meer macht dan je denkt

Steun het initiatief! Blijf roepen, blijf herhalen. Teken de petitie en deel hem de komende weken meerdere malen. Het werkt beter dan verkiezingen. Dat is mijn overtuiging. Als we de Tweede Kamer over de volle breedte op de dringende behoefte van de werkzoekende wijzen, gaat er iets gebeuren. Als een paar mensen heel hard schreeuwen, worden ze niet gehoord. Als een miljoen mensen heel zacht schreeuwen, klinkt er een oorverdovend geraas in den Haag.


Hedzer Kooistra breekt zijn hoofd over een gezonde arbeidsmarkt en eerlijke kansen voor werkzoekenden.

Hedzer op Linkedin